معنی اصطلاحات حقوقی و واژگان حقوقی مربوط به امور ثبتی یا قوانین املاک در این قسمت برای آشنایی کسانی که گزارش های کارشناسی رسمی دادگستری را در دادگاه مطالعه می کنند یا پرونده حقوقی در دادگستری دارند در این بخش آورده می شود.

معنی اصطلاحات حقوقی

–    اجاره بها: 
به معنی مال الاجاره است، یعنی اجرت و عوض منافع مالی که به موجب عقد اجاره معین می شود.
–    اجرت المثل:
اگر کسی از مال دیگری منتفع شود و برای مدتی که منتفع شده بین طرفین مال الاجاره معین نشده باشد،آنچه که بابت اجرت منافع استیفاء شده باید به صاحب مال مزبور بدهد، اجرت المثل نامیده می شود، خواه استیفاء مزبور با اذن مالک باشد، خواه بدون اذن او.

–    اجرت المسمّی: 

اجرت  مذکور در عقد اجاره را اجرت المسمّیِ گویند.
–    اراضی: 
{طبق واژه نامه اصلاح لايحه قانوني واگذاري و احياء اراضي در حكومت جمهوري اسلامي ايران (25/6/58) مصوب 26/1/59 شوراي انقلاب جمهوري اسلامي ايران}
–    اراضي باير:
 زمين هایي است كه سابقه احياء دارد ولي به علت اعراض يا عدم بهره برداري بدون عذر موجه، مدت 5 سال متوالي، متروك مانده باشد. 
–    اراضي دایر:
 زمين هایي است كه احياء شده و مستمراً مورد بهره برداري است. غير از اراضي یادشده، زمين هائي كه به نحوي از انحاء در رژيم سابق، ملي اعلام شده (زمين هائي كه جهت محيط زيست و شكارگاه ها و جلوگيري از بدي آب و هوا در ملكيت دولت در آمده است).

گروه کارشناس رسمی دادگستری ساتیا - کارشناس آنلاین ارزیابی زمین کارشناسی ملک قیمت گذاری آپارتمان ارزش کارشناسی
–    اراضي موات:
زمين هاي غير آبادي است كه سابقه ی احياء و بهره برداري ندارد و به صورت طبيعي باقي مانده است. 
–    اراضي آيش:
 زمين دايري است كه به صورت متناوب، طبق عرف محل، براي دوره معيني بدون كشت بماند.برای توضیحات بیشتر به فصل اول مراجعه شود. 
–    ارتفاق
حقي است براي ملك شخصي در ملك ديگري (ماده 93 ق-م) مانند حق عبور آب از ملك غیر و حق گشودن ناودان در زمين غير.
–    استیفاء:
 استفاده از کار یا مال دیگری با رضای او. 
–    اعياني
در مقابل عرصه استعمال مي‌شود و عرصه به زمين مملوك (زميني كه متعلق به مالكي است) گفته مي‌شود و اعياني، اموال غير منقول موجود در آن زمين را گويند مانند خانه- چاه-قنات-درختان- استخر شنا و غيره (ماده 947 قانون مدني) استعمال كلمه «اعياني‌‌ها» از اغلاط است. 
–    اعياني زراعي: 
آنچه از اعياني كه زارع به عنوان زارع، عرفاً در اراضي زراعتی که ملک غیر بوده ایجاد کرده باشد مانند خانه مسكوني خود و انبار و طويله و اشجار (ماده 31 قانون اصلاحات ارضي مصوب 19-10-40)
–    افراز – تقسیم:
-تفکیک حصه هر یک از شرکای ملک مشاع معین از طریق تراضی شرکا (ماده 591 ق- م) یا از طریق حکم دادگاه در صورتی که بین همه شرکا تراضی واقع نشود (تقسیم اجباری- ماده 591 ق- م) یا برخی از شرکا غایب، مفقودالاثر یا محجور باشند.
-به معنای تقسیم ارزشی ملک، طبق سهام مالکین مختلف است.
–    انتفاع: 
(فقه – مدني) قسمي است از مال كه از طريق اباحه آن به غير براي منتقل اليه «حق انتفاع» حاصل مي‌شود (ماده 40 ق – م) انتفاع در اصطلاحات فقه و حقوق مدني غير از منفعت است.
–    تعدّی:
تجاوز از حدود اذن یا متعارف نسبت به مال یا حق غیر.
–    تفریط:
تفریط عبارت است از ترک عملی که به موجب قرارداد  یا متعارف، برای حفظ مال غیر، لازم است.
–    تفکیک:
 -در لغت به معنی جدا کردن است. در اصطلاح ثبتی، تقسیم قطعه زمین به قطعات است (ماده نهم آئین نامه قانون ثبت)
– تفكيك به معناي جدا نمودن قسمت‌هاي مختلف ملك است. به طوري كه آپارتمان‌هاي موجود در يك مجموعه ساختماني تفكيك (به معني جدا شدن از لحاظ ثبتي) مي‌شوند.
–    توقیف:
سلب آزادی از شخص یا مال او با حالت انتظار ترخیص.
–    ثمن: 
(مدني – فقه) 
الف- مالي كه عوض مبيع در عقد بيع قرار مي‌گيرد ثمن ناميده مي‌شود. ثمن بايد مال باشد (ملاك ماده 348 قانون مدني) و لازم نيست حتما پول باشد بلكه ممكن است عين يا كلي در ذمه باشد (ماده 197-363 قانون مدني). هر گاه در عقد بيع يكي از عوضين، پول باشد عنوان ثمن را دارد. اگر هيچ يك از عوضين پول نباشد آن كه سبقت به اظهار قصد كند صاحب مبيع است و ديگري صاحب ثمن.
–    دستگاه اجرایي: 
عبارت است از وزارتخانه ها يا مؤسسات و شركت هاي دولتي يا وابسته به دولت همچنين شهرداري ها و بانك ها و دانشگاه هاي دولتي يا وابسته به دولت، هم چنين شهرداري ها و بانك ها و دانشگاه هاي دولتي و سازمان هايی كه شمول قانون نسبت به آنها مستلزم ذكر نام باشد.  
–    رقبه: 
(به فتح اول و دوم و سوم) عنوان املاك غير منقول که هميشه به صورت اضافه استعمال مي‌شود: مانند رقبات املاك پلاك فلان…
–    رقبی: 
قسمي از حق انتفاع است كه از طرف مالك ملك به نفع ديگري براي مدت معين برقرار مي‌شود چنانكه صاحب خانه‌اي حق استفاده از آن را براي مدت معين به اداره فرهنگ يك شهر برگزار كند (ماده 42 قانون مدني).
–    رهن:    
عقدی است که به موجب آن، مدیون، مالی را برای وثیقه  به داین می دهد.   
–    سكنی:
(مدني – فقه) الف- حق انتفاع هرگاه به صورت سكونت منتفع در مسكن متعلق به غير باشد آن را سكني و حق سكني نامند. (ماده 43 قانون مدني)  ب- حق سكني در عقد ازدواج عبارت است از تفويض اختيار تعيين محل سكونت به زوجه. 
–    شرط ضمن عقد:
 هر شرط که به موجب عقدی به نفع کسی و به ضرر دیگری مقرر شده باشد شرط ضمن عقد نامیده می شود ولو آن که مذاکره راجع به شرط، قبل از انعقاد عقد شده باشد و عقد با توجه به مذاکره قبلی منعقد گردد.
–    صلح:
عقدی است که در آن طرفین بر امری از امور توافق کنند بدون این که توافق آن ها معنون به عنوان یکی از عناوین معروف عقود باشد. در عقد صلح اگر دو مال مبادله شود هيچ يك جنبه معوض را ندارد بلكه صرفاً هر يك بدل ديگري است و از همين رو عقد صلح كه صرفا يك نوع تسالم و توافق است با عقد بيع فرق مي‌كند. 
–    ضمان:
شخصی مالی را که بر ذمه دیگری است به عهده بگیرد و این به  معنی مسئولیت مدنی است.
–    عرصه:
  عرصه به زمین مملوک (زمینی که متعلق به مالکی است) گفته می شود و اعیانی ، اموال غیر منقول موجود در آن زمین را گویند، مانند: خانه – چاه – قنات – درختان – استخر شنا و غیره (ماده 947 قانون مدنی).
–    عمری: 
(بر وزن دنيا) در فقه و حقوق مدني نوعي از حق انتفاع است كه در آن مدت انتفاع برابر است با مدت عمر يكي از طرفين عقد يا شخص ثالث

–    قرض الحسنه:
  اصطلاح عامیانه: قرضی که شرط ربح دادن در آن نباشد.
–    مالکیت:
حق استعمال و بهره برداری و انتقال یک چیز به هر صورت مگر در مواردی که قانون استثناء کرده باشد.
–    مالکیت تملک (ملک ان تملک):
در فقه که ملک به معنی مطلق سلطه قانونی است عبارت است از حقی که به استناد آن شخص بتواند خود را مالک گرداند.
–    مباحات: 
(مدني- فقه) اموالي كه ملك اشخاص حقيقي يا حقوقي نباشد يعني به عنوان مالكيت در اختيار اشخاص نباشد (ماده 27 قانون مدني). 
–    مبيع: 
(مدني – فقه) عين موجود در خارج و يا عين كلي در ذمه كه به عنوان معوض و به انتظار دريافت عوض معلوم به طرف تمليك مي‌شود (ماده 338-350 – 351- قانون مدني) در اصطلاح ديگر آن را مثمن گويند (ماده 197 ق-م).
–    متعارف:
چیزی که معمول عرف است ( ماده 132 ق.م.) متفاهم عرف وتفاهم عرف و فهم عرف نامیده اند.
–    مستغلات:
اموال غیر منقولی که مورد بهره برداری توسط مالک آن ها است. 
–    معاملا ت استردادی (معامله با حق استرداد):
عبارت است از هر عقدی که موضوع آن مال غیر منقول بوده و به عنوان وثیقه دین با حسن انجام تعهد، در اختیار قانونی بستانکار قرار داده شود تا تحت شرایط قانونی، در صورت امتناع مدیون از پرداخت دین، از محل آن وثیقه، طلب خود را تامین کند.
–    معاملا ت رهنی:
عقد رهن را گویند. 
–    ملک تام (ملک طلق):
ملکی که که هیچگونه حق عینی علیه آن و به ضرر مالک و به نفع دیگری وجود نداشته باشد.
–    ملكیّت: 
رابطه‌اي است حقوقي بين شخص و چيز مادي (جاندار يا بي‌جان، منقول يا غير منقول) يا توابع چيز مادی (مانند منافع خانه يا اتومبيل) كه شخص به موجب اين رابطه، علي الاصول حق همه گونه بهره‌ برداري از آن چيز را دارد مگر اموري كه  قانون ا ستثناء  كرده باشد (ماده 29-30 قانون مدني).

روش های تماس با ما :

تلفن: 44231706 (021)       موبایل :   2282044-0912

ایمیل: mdshahdad@yahoo.com
تلگرام: www.telegram.me/MdShahdad  یا  با آیدی تلگرام: MdShahdad@
واتس آپ :Whatsapp +989122282044
اینستاگرام:  https://www.instagram.com/karshenas_online/ یا به وسیله ی آیدی اینستاگرام کارشناس آنلاین:    Karshenas_Online

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما باید با قوانین موافقت کنید.

فهرست